Jakimi metodami można uszczelnić dach pokryty papą?

Zakres prac powinno się określać po bardzo dokładnych oględzinach całej połaci. Pojedyncze uszkodzenie można szybko naprawić łatą z papy lub masą bitumiczną. Jest to wystarczające rozwiązanie, jeśli poza uszkodzonym fragmentem papa pozostaje szczelna i dobrze przylega do podłoża. Liczne spękania, nieszczelne zakłady oraz ubytki posypki wymagają już odtworzenia całej warstwy ochronnej. Na istniejącym pokryciu można ułożyć membranę EPDM, szczelnie łącząc jej fragmenty oraz zabezpieczając wpusty, kominy, attyki i przejścia instalacyjne.

Inną z metod jest ułożenie kolejnej warstwy papy termozgrzewalnej. Trzeba wtedy uwzględnić dodatkowy ciężar i użycie palnika. Jedną z popularniejszych metod uszczelniania stanowi hydroizolacja dachu z papy powłokami DuroDACH. Płynny materiał po związaniu tworzy jednolitą warstwę, która nie przepuszcza wody. Ułatwia to uszczelnianie wokół kominów, wpustów i przejść instalacyjnych, gdzie trudno ułożyć materiały w stałej formie.

Jak przygotować dach z papy do wykonania nowej hydroizolacji?

Przed rozpoczęciem jakichkolwiek prac trzeba sprawdzić, czy woda nie dostała się pod papę i do termoizolacji. Trzeba także sprawdzić, czy woda swobodnie spływa do rynien oraz, czy zakłady i połączenia z obróbkami blacharskimi oraz attykami pozostają szczelne. Z dachu usuwa się mech, pył, tłuste osady i luźną posypkę. Odspojenia trzeba wyciąć lub ponownie przykleić, a pęcherze otworzyć, osuszyć i naprawić. W systemach powłokowych pęknięcia, narożniki i połączenia papy z innymi materiałami wzmacnia się taśmą lub włókniną zgodną z zastosowaną masą. Na przygotowaną powierzchnię nakłada się grunt zgodny z wybranym rozwiązaniem. Przed wykonaniem całej hydroizolacji należy sprawdzić na fragmencie dachu, czy dobrze łączy się ona z pokryciem. Jeśli nowa warstwa odchodzi wraz z posypką, podłoże wymaga ponownego oczyszczenia lub zastosowania innych produktów.

Czy można wykonać hydroizolację bez zrywania starej papy?

Stara papa może pozostać na dachu, jeśli jest sucha i dobrze przylega do podłoża. Pojedyncze pęcherze należy rozciąć, osuszyć i ponownie przykleić, a miejscowe ubytki uzupełnić materiałem zgodnym z istniejącym pokryciem. Po wykonaniu tych napraw może zostać zastosowana powłoka żywiczna na dach z papy. Powinna być przystosowana do podłoży bitumicznych i tworzyć system z właściwym gruntem, taśmami lub włókniną wzmacniającą. Użycie nieodpowiedniego uszczelniacza grozi odspojeniem powłoki albo jej pękaniem podczas nagrzewania i ochładzania dachu w ciągu dnia. Zerwanie starej papy jest jednak konieczne, gdy odspojenia stanowią dużą część połaci, termoizolacja jest mokra, a podłoże uszkodzone. Nowa hydroizolacja zamknęłaby wtedy wilgoć wewnątrz dachu, co spowodowałoby dalsze niszczenie ocieplenia i powstawania kolejnych przecieków.

Na co zwrócić uwagę podczas hydroizolacji dachu z papy?

Podczas nakładania hydroizolacji szczególnej uwagi wymagają wspominane już wiele razy połączenia papy z obróbkami blacharskimi, wpustami, kominami, attykami i podstawami urządzeń. W tych miejscach materiał trzeba dokładnie rozprowadzić, a taśmę lub włókninę zatopić w powłoce. Należy przy tym upewnić się, że nie powstają żadne fałdy lub pęcherze. Prace powinno się przeprowadzać w zakresie temperatur i przy wilgotności podłoża określonych przez producenta. Nie można rozpoczynać uszczelniania, jeśli przed związaniem materiału może spaść deszcz. Trzeba też zachować wskazane na opakowanie przerwy na utwardzenie, ponieważ zbyt wczesne nałożenie kolejnej warstwy może osłabić ich połączenie.

Hydroizolacja dachu z papy obejmuje naprawę uszkodzeń, przygotowanie podłoża oraz wykonanie szczelnej warstwy na całej połaci i wokół wpustów, kominów oraz attyk. Suche pokrycie, które dobrze przylega do podłoża, można zachować i zabezpieczyć nową powłoką. Rozległe odspojenia lub wilgoć w termoizolacji wymagają usunięcia starej papy i szerszego remontu. Przed rozpoczęciem prac sprawdź stan wszystkich warstw dachu i wybierz system hydroizolacyjny dopasowany do wykrytych uszkodzeń.